Niedawno minął rok, kiedy zostaliśmy zamknięci w domach. Przez pandemię. Owszem, spotkaliśmy się na chwilę we wrześniu, ale nie na długo… Znowu COVID zaczął działać i znowu nas od siebie odizolował. Jeszcze pora roku – jesień – nie była optymistyczna. A „wiecie, człowiek dziczeje, siedząc cały czas w zamknięciu” (M.Gogol). No tak… agonia, smutek, tęsknota za normalnością. Najgorsze, co można usłyszeć w takim momencie: „będzie dobrze!” Ale sami musimy w to uwierzyć. Bo „któż jednak powie, że za tymi chmurami nie ma słońca?” (B.Prus).
Przykre wydarzenia, uwięzienie w domach skłoniły nas, uczniów 2d4 oraz naszych belfrów, do zrobienia „czegoś optymistycznego”! Każdy, kto choć raz słyszał piosenkę Myslovitz, kultowego, polskiego zespołu to wie, że ich teksty są dobitne, mocne i trafiają w samo sedno. Stąd też wziął się pomysł na teledysk z uczniami i nauczycielami w rolach głównych! My się nie poddajemy, bierzemy życie takim, jakie jest! A szczęście to sposób dostrzegania tego, co jest wokół nas 😊
Serdecznie dziękujemy za udział w teledysku p. dyrektor A Majkowskiej, p. W.Borucińskiemu, p.B.Chodziutko-Furso, p. M.Dryl, p. M.Gajewskiej, p.M.Herduś, p.K.Janczak, p.M.Ochał, p.M.Ossowskiej-Neumann, p. I.Skowron, p.N.Terebie oraz uczniom klasy 2d4.
Montaż – Evelina Rylova (2d4)
Opiekun – p.Marta Gajewska
Piosenka MYSLOVITZ „Acidland”